Kocham cię, Tato, bo twoje dłonie

niosą spokój, gdy wszystko drży.

Kocham cię, Tato, bo w twej obronie

zawsze czuję, że warto żyć.

Najlepsze u Taty jest to, że go mamy.

Naszego, prawdziwego – nie z bajek, nie z marzeń.

Nie z ekranu, nie z książki – tylko z codziennych spraw,

z życia, z pracy, z żartów, z tysięcy wspólnych spraw.

Żebyś zawsze przy nas był – silny, dobry, niezastąpiony.

Byś miał w oczach dumę, spokój, a w sercu ciepło i wolność.

Byś był tym, który zawsze wraca – nawet po ciężkim dniu,

naszym Tatą – jedynym, najbliższym, bez dwóch zdań – po prostu tu.

Nie obiecuję ci wiele...

Bo nie mam pałaców i sławy.

Tylko poranny uśmiech...

I chwilę rozmowy przy kawie.

Nie obiecuję bogactw,

ani życia bez trosk.

Ale dam ci szacunek

i miłość – na każdy rok.

Nie obiecuję ci wiele...

Tylko to, co najwięcej znaczy –

Siebie – bez wielkich słów,

za to całym sercem.