பல்லவி:
மழையாக வரும் மகாதேவா…
மனதின் மீது நீ துளிர்வாயா…
சிவ சிவ என்று சொன்னாலே…
சிந்தை பூங்காவாய் மலராதா…
சரணம் 1:
சடைமுடியில் கங்கை ஓடும்,
சாந்த முகத்தில் சிரிப்பு கூடும்,
நீல களையில் நின்ற தேவா,
நேரம் எல்லாம் உன் பெயர் பாடும்…
கஷ்டம் வந்து கதவு தட்டும்,
கண் நீர் வந்து கன்னம் நனைக்கும்,
அந்த நேரம் அருகில் வந்து,
அருள் கையில் என்னை தாங்கும்…
பல்லவி:
மழையாக வரும் மகாதேவா…
மனமெல்லாம் நீயே ஆவாயா…
சரணம் 2:
டமருகத்தின் ஒலி கேட்டால்,
தடுமாறும் மனம் நிலைபெறும்,
தாண்டவத்தின் ஒரு பார்வை,
தவிப்புகள் எல்லாம் நீங்கும்…
கைலாசத்தின் காற்றாய் வந்து,
காய்ந்த உள்ளம் குளிரச் செய்து,
கருணை தீபம் ஏற்றி வைத்து,
காணா ஒளியை காட்டும் நீ…
முடிவு:
ஓம் நம சிவாயா… ஓம் நம சிவாயா…
உன் திருவடி நினைத்தாலே…
உயிர் முழுதும் ஒளி நிரம்புமே…