„Pani Wołodyjowska”
Fast tempo, Mongolian rock with characteristic elements: Throat singing - female male vocals in choruses with characteristic harmonic tones Morin khuur (Mongolian fidula) - regardless of the sounding or distorted version Melodic female lament - in verses with traditional ornaments A mixture of tradition and rock - heavy guitar with traditional instruments Atmospheric transitions - with sounds of nature and whispers Dynamic structure - from delicate moments to explosive choruses Characteristics of the arrangement: Contrast between sad, melodic phrases and particle choruses Sound layering combines steppe elements with heavy rock Gradual build-up throughout the song Traditional war drums interwoven with percussion
„Pani Wołodyjowska”
Fast tempo, Mongolian rock with characteristic elements: Throat singing - female male vocals in choruses with characteristic harmonic tones Morin khuur (Mongolian fidula) - regardless of the sounding or distorted version Melodic female lament - in verses with traditional ornaments A mixture of tradition and rock - heavy guitar with traditional instruments Atmospheric transitions - with sounds of nature and whispers Dynamic structure - from delicate moments to explosive choruses Characteristics of the arrangement: Contrast between sad, melodic phrases and particle choruses Sound layering combines steppe elements with heavy rock Gradual build-up throughout the song Traditional war drums interwoven with percussion
Lyrics
Gdzie Baśka się zjawi,
Radość tam zagości,
Michała ukochała,
Serce mu oddała.
Kiedy ujrzał Baśkę,
Poczuł dziką miłość,
Rządzą owładnięty,
Oszalał bez reszty,
Azja – miecz ukryty,
W sercu węża skrywa,
Zimny, czarny jak noc,
Zdradliwy plan ukrywa.
Gdzie Baśka się zjawi,
Radość tam zagości,
Michała ukochała,
Serce mu oddała.
Nie dlań była ona,
Cudzą żoną była,
Nie mógł spać po nocach,
Snuł zdradliwe plany.
Nim wróci do swoich.
"Baśkę uprowadzi!" –
Szeptał w samotności,
"Będzie tylko moja".
Eskortował damy,
Do rodzinnego dworu.
Gdzie o rękę Ewy,
Miał prosić z honoru.
Jechali przez bory,
Oddalił się z Baśką,
By wyznać uczucie,
By całować usta.
Baśka pistoletem
Głowę mu rozbiła,
Na koniu uciekła –
Od hańby się kryła!
Dzień i noc jechała,
Wilki w pogoń za nią,
Konia rozszarpały –
Śmierć tuż za plecami.
Gdzie Baśka się zjawi,
Radość tam zagości,
Michała ukochała,
Serce mu oddała!
Pieszo przez pustkowia,
Przez śnieżne zaspy,
Trzymała się życia,
By wrócić do Michała.
Światło zobaczyła –
Nogi tam ją niosły.
Zemdlona upadła,
Ludzie ją znaleźli,
"Tak oto wróciła
do swojego Michała
Pani Wołodyjowska!"