coś się skrada powolutku,

głośno tupie po ogródku.

Myślę sobie gruby zwierz,

Włączam światło a to jeż.

Podszedł bliżej, noskiem rusza,

grzebie w ziemi, coś tam szuka.

Myślę pewnie głodny jest,

dam mu jabłko bo mam gest.

O mój boże co się dzieje,

jeż mi właśnie w grządki leje.

Ej, kolego, wstyd troszeczkę,

właśnie sikasz na porzeczkę.

Patrzę na to oburzony,

jak mi leje w pomidory.

Marchew, burak, kalafiory,

wszystko w jego złote wzory.

wzbiera we mnie dziki gniew,

bach łopatą jeża w łeb.

Lecz on patrzy, nie ucieka,

mruga oczkiem, się uśmiecha.

no to wziąłem tego dziada,

przerzuciłem do sąsiada

niech nawadnia mu tam pole

to sąsiada to nie moje