Ο χορός των μορίων

Χορεύουν στον αέρα, χωρίς καμία σκηνή,

μόρια που πειράζουν το ένα το άλλο, χωρίς καμία προσπάθεια.

Ένα ψίθυρο ανάμεσα στο νερό και στο φως

σου λέει: Είσαι μέρος — είσαι ιστορία.

Κανένα σχέδιο, κανένας στόχος, κανένας ρυθμός στον ορίζοντα,

μόνο κίνηση γεννημένη από χαρά, από εσωτερικό χρόνο.

Ο χορός των μορίων — χαοτικός και καθάριος,

δεν ξέρουν πού πηγαίνουν, μα απλώς υπάρχουν.

Δεν είσαι θεατής, είσαι μέρος της χορογραφίας,

μια δίνη ύπαρξης, ενέργειας, συμφωνίας.

Ένα χαμόγελο από οξυγόνο, ένα κλείσιμο του ματιού από άζωτο,

παίζουν κρυφτό μέσα στην ανάσα σου.

Χωρίς δράμα, χωρίς σενάριο — μόνο το τώρα σε κίνηση,

κι εσύ στο κέντρο — χωρίς καμία εξήγηση.

Δεν χορεύουν για σένα — χορεύουν μαζί σου,

κι εσύ νιώθεις: Η ζωή είναι ένας δονητικός τόπος.

Ο χορός των μορίων — χαοτικός και καθάριος,

δεν ξέρουν πού πηγαίνουν, μα απλώς υπάρχουν.

Δεν είσαι θεατής, είσαι μέρος της χορογραφίας,

μια δίνη ύπαρξης, ενέργειας, συμφωνίας.

Κι όταν νομίζεις πως είσαι μόνος, πάρε μια βαθιά ανάσα — είναι ήδη εδώ.

Σε κάθε εισπνοή, σε κάθε βλέμμα,

η ζωή χορεύει — υπέροχα.

Γελούν μέσα στους κρυστάλλους, τραγουδούν μέσα στον ατμό,

πετούν μέσα στις σκέψεις σου — χωρίς καμία μάχη.

Δεν χρειάζεσαι γνώση, ούτε απόδειξη, ούτε στόχο,

μόνο θαυμασμό — αυτό είναι το παιχνίδι τους.

Ο χορός των μορίων — η εσωτερική σου γιορτή,

σε απελευθερώνουν χορεύοντας, αν τους το επιτρέψεις.

Δεν είσαι χωρισμένος, είσαι το τραγούδι τους,

η ζωή χορεύει — κι εσύ χορεύεις μαζί της.

Ένα μόριο δεν ρωτά ποτέ για το νόημα.

Χορεύει.

Κι εσύ… μπορείς να αρχίσεις.