[بیت اول]
در درونم، سلطنتت فرو می‌ریزد،
نه از نبودت، بلکه از سنگینی حکمتت.
ترس را فرمانبرداری پنداشتی، سکوت را وفاداری،
هر قانون، هر فرمان، زنجیرهایی شد که نخواستیم.

[پیش‌کورس]
ما رعیت تو نبودیم،
ما آتشی بودیم، نشکسته، بی‌خم.

[کورس]
ما را بیش از حد در چنگ خود گرفتی،
بر ترس ما تخت ساختی، آزادی را از دست دادی.
از سرکوب، سختی، و نیّت کشنده،
شجاعت و آتش ما برخاست، حکمتت نشکست.
در درون ما، امپراتوریت به خاکستر می‌ریزد،
خاکسترهای ظلم، خاکسترهای بی‌اعتمادی.

[بیت دوم – دیدگاه زنان]
ما زندانیان تو نیستیم، نه مال تو،
ما شهروندانی هستیم که شایسته حفاظت طبق قانونیم.
به جای این، ما را بدرفتاری کردی، زدیم، زندانی کردی، کشتیم،
اما سرکشی ما خاموش نمی‌شود، شکسته نمی‌شود.
«زن، زندگی، آزادی» شعار ماست، سپر ماست، هدف ماست،
آتشی در دل‌های ما که هیچ قانونی نمی‌تواند خاموش کند، هیچ تهدیدی نمی‌تواند خاموش کند.

[پل – گفته‌شده/خوانده‌شده]
نه با ترک، نه با دروغ،
بلکه با سرکوب، پادشاهیت می‌میرد.
ما فرار نکردیم، ما برخاستیم،
مدت‌ها پیش از آنکه دیوارهایت ما را نگه دارند.

[کورس نهایی – سرود کامل]
ما را بیش از حد در چنگ خود گرفتی،
سلطنتت فرو می‌ریزد، مردم تسلیم نمی‌شوند.
ما زنجیرهایت را تحمل کردیم، نیش‌هایت را احساس کردیم,
اما شجاعت و آتش ما قدرتت را شکست.
در درون ما، امپراتوریت به خاکستر می‌ریزد،
خاکسترهای ظلم، خاکسترهای بی‌اعتمادی.
«زن، زندگی، آزادی» – صدای ما، ندای ما،
هیچ تاجی، هیچ سلطنتی، هیچ حکومتی ما را نمی‌اندازد.