Był późny wieczór,

Na lanie się zbierało,

Idzie Krzychu na dwór,

Ubrany cały na biało,

Zgodnie z prognozą,

Czekało lanie po mordzie,

Lecz on nie był sam,

Dowalili wrogiej hordzie,

Bo gdy szykuje się mogiła,

Na ratunek przychodzi ekipa,

Bo w kupie zawsze siła,

To nie żadna lipa,

Kto właśnie jak nie oni,

Widmo porażki przegoni,

Wzlotów i upadków doświadczy,

Za siebie zawsze poświadczy,

Ekipa przed drzwiami,

Zbiera w sobie siły,

Deszcz leje litrami,

Piździel jest niemiły,

Stawka jest wysoka,

Muszą jakoś ubić smoka,

Odbić zamek osiedlowy,

To jest ich monopolowy,

Bo gdy szykuje się mogiła,

Na ratunek przychodzi ekipa,

Bo w kupie zawsze siła,

To nie żadna lipa,

Kto właśnie jak nie oni,

Widmo porażki przegoni,

Wzlotów i upadków doświadczy,

Za siebie zawsze poświadczy,

Szósty zmysł ich łączy,

kupą biegną już do niego,

Wiedzą, że czas się kończy,

Zaraz nie odkręcą tego,

Sytuacja dramatyczna,

Krzychu zaraz się udusi,

O urodzinach zapomniał,

Grażyna dzwoni do mamusi,

Jedną ręką, zaś drugą,

Komponuje go z framugą,

Zbierając srogi łomot,

Woła ekipę na pomoc,

Bo gdy szykuje się mogiła,

Na ratunek przychodzi ekipa,

Bo w kupie zawsze siła,

To nie żadna lipa,

Kto właśnie jak nie oni,

Widmo porażki przegoni,

Wzlotów i upadków doświadczy,

Za siebie zawsze poświadczy,

Na końcu sprawa najważniejsza,

Co może się obiła o uszy,

że kupa brzydko pachnie,

I nic jej nie ruszy