Przyszła jesień, duje wiatr,

Odleciały ptaki z gniazd,

Szumią deszcze, tonie świat,

W szaroburych mgłach.

Drzewa łyse zima tuż,

Rdzewieje cygański wóz.

Cyganie! Tyś życia król!

Gdzie jest tabor twój?

Minął już taborów czas,

Odjechały w siną dal.

Już nie wrócą, no, bo jak,

Został po nich żal.

Kiedy kładę się do snu,

Słyszę czasem stukot kół,

To cygański jedzie wóz

Pośród łanów zbóż.

Jeszcze czasem mi się śni

Las zielony, drogi nić,

Jadą wozy, deszczyk mży,

Burza w dali grzmi.

Świat bajkowy zniknął już,

Gdzieś zaginał po nim słuch,

I choć tyle nowych dróg,

Nie powróci tu.

Minął już taborów czas,

Odjechały w siną dal.

Już nie wrócą, no, bo jak,

Został po nich żal.

Kiedy kładę się do snu,

Słyszę w dali stukot kół.

To cygański jedzie wóz

Pośród łanów zbóż.

Pośród łanów zbóż.

Łanów zbóż.