Szare bloki, nocą słychać trzask

Ulice krzyczą, leci rozpaczliwy wrzask

Zasady są proste, przetrwa najsilniejszy

Kto się tutaj zawaha, los będzie trudniejszy

Kradzieże, rozboje, to życia skomlenie

W dłoni nóż, w oczach gniewu odcienie

Gang za rogiem, zaciśnięte wielkie pięści

Narkotyki w żyłach, dzielą umysł na części

--

Zadymy na ulicach, krew wsiąka w stare chodniki

Prawo milczy, a zło wciąż wypływa z gangsterskiej logiki

Rozboje i kradzieże, to codzienność na naszych oczach

W świecie bez zasad, gdzie przemoc nie ujdzie na zbocza

--

W bramach obstawki, szemrane interesy

Dilerzy, złodzieje, burdele i upadłe adresy

Policyjne syreny, echo gdzieś oddaje

Strach i niepewność, to co nam zostaje

Brudne pieniądze, krótkie zadowolenie

W pogoni za zyskiem, nie łatwe jest siedzenie

Szef gangu tu rządzi, bezwzględny i srogi

Jego słowo święte, a wyroki to bez wyjścia drogi

--

Zadymy na każdym rogu, krew cieknie po ulicach

Prawo milczy, a zło wciąż roznosi się po szarych kamienicach

Rozboje i kradzieże, to codzienność szarych stref

W świecie bez zasad, gdzie przemoc jest i ryzykowny blef

--

Czy dla szaraków jest szansa i nadzieja odwrotu?

Czy możesz wyrwać się z tego bagna, bez powrotu?

W głowie jest nadzieja, lecz tłumi ją ciche zwątpienie

Czy znajdziesz siłę, by zmienić zła przeznaczenie?

--

Zadymy na ulicach, trzaski to rutyna

Prawo milczy złem, to zamknięta kurtyna

Rozboje i kradzieże, to uliczna polityka

W świecie bez zasad, gdzie przemoc nigdy nie znika!