Szare bloki, nocą słychać trzask
Ulice krzyczą, leci rozpaczliwy wrzask
Zasady są proste, przetrwa najsilniejszy
Kto się tutaj zawaha, los będzie trudniejszy
Kradzieże, rozboje, to życia skomlenie
W dłoni nóż, w oczach gniewu odcienie
Gang za rogiem, zaciśnięte wielkie pięści
Narkotyki w żyłach, dzielą umysł na części
--
Zadymy na ulicach, krew wsiąka w stare chodniki
Prawo milczy, a zło wciąż wypływa z gangsterskiej logiki
Rozboje i kradzieże, to codzienność na naszych oczach
W świecie bez zasad, gdzie przemoc nie ujdzie na zbocza
--
W bramach obstawki, szemrane interesy
Dilerzy, złodzieje, burdele i upadłe adresy
Policyjne syreny, echo gdzieś oddaje
Strach i niepewność, to co nam zostaje
Brudne pieniądze, krótkie zadowolenie
W pogoni za zyskiem, nie łatwe jest siedzenie
Szef gangu tu rządzi, bezwzględny i srogi
Jego słowo święte, a wyroki to bez wyjścia drogi
--
Zadymy na każdym rogu, krew cieknie po ulicach
Prawo milczy, a zło wciąż roznosi się po szarych kamienicach
Rozboje i kradzieże, to codzienność szarych stref
W świecie bez zasad, gdzie przemoc jest i ryzykowny blef
--
Czy dla szaraków jest szansa i nadzieja odwrotu?
Czy możesz wyrwać się z tego bagna, bez powrotu?
W głowie jest nadzieja, lecz tłumi ją ciche zwątpienie
Czy znajdziesz siłę, by zmienić zła przeznaczenie?
--
Zadymy na ulicach, trzaski to rutyna
Prawo milczy złem, to zamknięta kurtyna
Rozboje i kradzieże, to uliczna polityka
W świecie bez zasad, gdzie przemoc nigdy nie znika!