مرا می‌شناسی؟

من نوری بودم...

اما آتش شدم...

مقدس بودم، اما لعنت شدم

در آسمان بودم، اما ظلمت شدم

دعایم شکست، نوری نماند

فرشته‌ام، اما دیگر نه پاک...

بال‌هایم سوخت در آتش دعا

نوری که داشتم، شد خواب و فنا

در دل شب، تنها شدم

فراموش شدم، خاموش شدم

مقدس بودم، اما لعنت شدم

در آسمان بودم، اما ظلمت شدم

دعایم شکست، نوری نماند

فرشته‌ام، اما دیگر نه پاک...

خدا گفت برو، سکوت کن

زمین را ببوس، ولی امید نکن

در دل خاک، فریاد زدم

ولی حتی شیطان هم گریه نکرد

میان نور و تاریکی، بی‌نام ماندم

نه شیطانم، نه دیگر فرشته‌ام...

مقدس بودم، اما لعنت شدم

در آسمان بودم، اما ظلمت شدم

دعایم شکست، نوری نماند

فرشته‌ام، اما دیگر نه پاک...