เธอบอกว่า เธอไม่ชอบผู้ชายเซอร์ ๆ

ไว้ผมยาวๆ หน้าตาเบลอ ๆ

ไม่ใช่สเปคของเธอ เลยสักนิด

กางเกงยีนส์ขาด ๆ กับเสื้อลายเก่า

ใส่รองเท้าแตะ พกใจเหงา ๆ

คนแบบเรา มันดูไร้เครดิต

ยอมรับเลยพี่มันไม่ได้เรื่อง

ไม่ค่อยรุ่ง ไม่ใช่ดาวเรือง

หน้าที่การงานก็ยังว่างเปล่า

หัวใจสี่ห้องยังไม่มีใคร

แต่ถ้าเธอลองมองลงไป

พี่ซ่อนความรักไว้เต็มสองเต้าใจ

ถ้าเธอมองที่หัวใจ

ไม่ใช่ แค่ภายนอก

แม้พี่จะดูไม่หล่อ

แต่พี่รักจริงไม่หลอกใคร

เงินในกระเป๋าอาจไม่มี

แต่รักแท้มีอยู่ล้นใจ

ถ้าเธอมองที่หัวใจ

พี่นี่แหละ...คนที่ใช่ของเธอ

เคยมีคนถามว่าอยู่ไปเพื่อใคร

อยู่ไปทำไม ไม่มีใครรัก

แต่พี่เชื่อว่าสักวันจะมีสักคน

คนที่มองเห็นค่าจากความจริงใจ

ไม่ใช่แค่หน้าตาเสื้อผ้าภายนอก

คนที่พร้อมจะเดินไปข้าง ๆ กัน

ถ้าเธอมองที่หัวใจ

ไม่ใช่แค่ภายนอก

แม้พี่จะดูไม่หล่อ

แต่พี่รักจริงไม่หลอกใคร

เงินในกระเป๋าอาจไม่มี

แต่รักแท้มีอยู่ล้นใจ

ถ้าเธอมองที่หัวใจ

พี่นี่แหละ...คนที่ใช่ของเธอ

คนอย่างพี่มันอาจจะดูบ้าน ๆ

แต่ถ้ารักแล้วก็รักยาวนาน

ถึงไม่มีงานดี ๆ หรือบ้านหลังโต

แต่ขอสัญญาด้วยใจคนจน

จะกอดเธอด้วยรักทุกคืนวัน

ถ้าเธอให้โอกาสคนธรรมดา...อย่างพี่