Zapatrzona w swój ból, nie widziałam cię,

chcąc być ciągle kimś innym, ukryć to, kim jestem.

Miłość była tak blisko, dotykała mnie,

a ja umierałam z pragnienia na deszczu.

Za późno, byś mi teraz wybaczył,

za późno, by cofnąć czas.

Twoje serce już nie czeka,

moje tonie we łzach.

Nie widziałam cię obok, biegłam w swoją stronę,

za kimś, kto nawet nie znał mojego imienia.

Nie pytałam, czy boli, gdy zostajesz w cieniu,

zbyt zajęta gonitwą za złudnym marzeniem.

Nie chciałam ranić, ale ktoś musiał przegrać,

czas nie zawraca, kiedy serce pęka.

A kiedy dotknęłam spełnionej nadziei,

poczułam, jak gaśnie mi w dłoni.

Iluzja spłonęła w płomieniu olśnienia

choć serce przed prawdą się broni.

Może znów nauczymy się siebie?

może jeszcze nie wszystko stracone.

Może spojrzysz mi w oczy inaczej,

gdy nadzieja zamerda ogonem.

Pełna nadziei

Że nie jesteś

Jej

Marzę o zielonych oczach

O księżycowym zającu z wiaderkiem westchnień

Lwie psy biegną przed nami

Śnię

Nie chcę się obudzić

Ale Ty kochasz nie mnie

Choć

Nie wiesz

Tańczymy wokół siebie

W maskach

Wietrzny karnawał