ระบำของโมเลกุล

【บทที่ 1】

พวกมันเต้นอยู่ในอากาศ โดยไม่ต้องมีเวที

โมเลกุลหยอกล้อกัน อย่างง่ายดายไร้ความพยายาม

เสียงกระซิบระหว่างน้ำกับแสง

บอกกับเธอว่า: เธอคือส่วนหนึ่ง — เธอคือเรื่องราว

【พรี‑คอรัส】

ไม่มีแผน ไม่มีเป้าหมาย ไม่มีจังหวะให้ต้องตาม

มีเพียงการเคลื่อนไหวจากความสุข จากเวลาภายใน

【คอรัส】

ระบำของโมเลกุล — วุ่นวายแต่ชัดเจน

พวกมันไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน แต่ก็ปรากฏอยู่ตรงนั้น

เธอไม่ใช่ผู้ชม เธอคือส่วนหนึ่งของท่าเต้น

เป็นวังวนของการมีอยู่ ของพลังงาน ของซิมโฟนี

【บทที่ 2】

รอยยิ้มจากออกซิเจน การขยิบตาจากไนโตรเจน

พวกมันเล่นซ่อนหาอยู่ในลมหายใจของเธอ

ไม่มีดราม่า ไม่มีบท ไม่มีอะไรนอกจากปัจจุบันที่เคลื่อนไหว

และเธออยู่ตรงกลาง — โดยไม่ต้องการคำอธิบายใดๆ

【พรี‑คอรัส】

พวกมันไม่ได้เต้นเพื่อเธอ — พวกมันเต้นกับเธอ

และเธอรู้สึกว่า: ชีวิตคืออาณาเขตที่สั่นไหวมีชีวิตชีวา

【คอรัส】

ระบำของโมเลกุล — วุ่นวายแต่ชัดเจน

พวกมันไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน แต่ก็ปรากฏอยู่ตรงนั้น

เธอไม่ใช่ผู้ชม เธอคือส่วนหนึ่งของท่าเต้น

เป็นวังวนของการมีอยู่ ของพลังงาน ของซิมโฟนี

【บริดจ์】

และเมื่อเธอคิดว่าเธออยู่ลำพัง สูดลมหายใจลึกๆ — พวกมันอยู่ตรงนี้แล้ว

ในทุกลมหายใจ ในทุกสายตา

ชีวิตกำลังเต้น — งดงามเหลือเกิน

【บทที่ 3】

พวกมันหัวเราะในผลึก ร้องเพลงในไอหมอก

บินผ่านความคิดของเธอ — โดยไม่ต้องต่อสู้ใดๆ

เธอไม่ต้องการความรู้ ไม่ต้องการหลักฐาน ไม่ต้องการเป้าหมาย

เพียงความพิศวง — นั่นคือเกมของพวกมัน

【คอรัสสุดท้าย】

ระบำของโมเลกุล — งานฉลองภายในของเธอ

พวกมันเต้นปลดปล่อยเธอ หากเธอยอมให้

เธอไม่ได้แยกจากกัน เธอคือบทเพลงของพวกมัน

ชีวิตกำลังเต้น — และเธอก็เต้นไปด้วยกัน

【ปิดท้าย】

โมเลกุลไม่เคยถามหาความหมาย

มันเต้น

และเธอ…สามารถเริ่มได้แล้ว