خطوطِ نور زیرِ پایَم

خَطِ عابرِ پیادِه کیک-دِرام، سُرعَت دُو بَرابَر

تُو یِه زَمانی هَمین جا کِنارِ مَن بودی

حالا فَقَط سایِه ای اَز تُو ماندِه

ما دُو روح دَر یِک بَدَن بودیم

اِنگار روزِگار اینو نِمیخواست بودَن با هَم

هیچ چیز تَغیر نَکَرد، هَمِه فَراموش کَردَن

وَلی تُو باقی ماندی در قَلبِ مَن با مَن

می رَوَم، می سوزَم، تا بِه تُو بِرِسَم

از میان هَمِه عبور میکُنَم ، خط ها را میشِکَنَم

صدایت هنوز مَنُو صِدام می زَنِه

انتخابی جُز این رُو نَدارَم

کِه بِه تُو بِرِسَم زیباتَرین بَهارَم

هَمِه می‌بینَند عِشقِ ما واقِعی بود

(بَهارَم)

(طاقَت نَدارَم)

(بَهارَم)