Zwrotka 1

Słyszę kroki – to ja, tylko młodszy,

Zgubiłem gdzieś głos, bo się bałem go podnieść.

W oczach miałem deszcz, w dłoniach pustkę,

Chciałem uciec, ale biegłem w kółko, bez skutku.

W szafie duchy, w lustrze wstyd,

Ale dzisiaj mówię „dość” – nie mam już sił,

By udawać, że wszystko gra, że nie boli,

Bo wolność nie przychodzi bez walki – boli.

ZRYWAM KAJDANY, TE FAŁSZYWE MASKI!

ZAMIENIAM LĘK W RYTM, ŻAŁOŚĆ W ODWAGI!

PRZESZŁOŚĆ MNIE GONI, ALE JUŻ NIE DOGONI,

BO IDĘ PO SWOJE, MIMO RAN – STOJĘ PROSTO, NIE NA KOLANACH, ROZUMIESZ?

⸻

Refren

Bo jak wybaczysz sobie, świat się zmienia,

Już nie musisz się bać ani cieni wspomnienia.

I każdy krzyk przeradza się w śmiech,

Gdy zostawiasz za sobą ten chłód jak śnieg.

Nie muszę być idealny jak w snach –

Bo realny ja, to mój prawdziwy znak.

⸻

Zwrotka 2

Nie mówiłem, bo nikt nie słuchał,

Tylko mówili: „masz być twardy, nie szukaj wymówek”.

Byłem cieniem własnych marzeń,

Teraz jestem ogniem – nie do zgaszenia, nie do zatrzymania.

Noszę w sobie dziecko, co wciąż się boi,

Ale trzymam go za rękę – niech wie, że nie stoi

Już sam w tej ciemności, gdzie nikt nie wołał,

Dziś idziemy razem – choć droga wciąż stroma.

BO NIKT MI NIE ZABIERZE MOJEGO „JA”!

NIE JESTEM PRODUKTEM WASZYCH OCZEKIWAŃ!

Z KAŻDEGO UPADKU ROBIĘ KROK DO PRZODU,

IDĘ PO SWOJE, I NIKT MI NIE POWIE, ŻE NIE MAM POWODU!

⸻

Refren

Bo jak wybaczysz sobie, świat się zmienia,

Już nie musisz się bać ani cieni wspomnienia.

I każdy krzyk przeradza się w śmiech,

Gdy zostawiasz za sobą ten chłód jak śnieg.

Nie muszę być idealny jak w snach –

Bo realny ja, to mój prawdziwy znak.

⸻

Outro

Nie jestem już cieniem…

Jestem sobą – wolny. I wystarczający.