*Verse 1*

เราลงเรือ ล่อง-ลอย เรื่อยเรื่อย-มา

เจ้า-พระ-ยา สายธา-รา ยังล่อง-ไหล

ทั้งพ่อแม่ ปู่-ย่า เคยผ่านไป

โอ้ดวงใจ เคย-ตื่น แลชื่น-ชม

ในทุ่งนา ป่า-เขา เราเคยเห็น

กลับกลายเป็น ร่วง-โรย เราโหยหา

แม้ชี-วี ดับ-ลับ แลล่วง-ลา

ลือมีค่า ควรแก่ดิน และหินซาย

เป็นสายน้ำ ที่ไหลผ่าน แต่กาลก่อน

ที่สะท้อน- สุขทุกข์ -คนทั่วฟ้า

เป็นตำนาน ของ-ไทย นมนานมา

ชิวิตเป็น เช่นธา-รา ไม่หวนคืน

เจ้าพระยา สายธา-รา ที่ล่องไหล

ท่านแลเห็น ชีวิตเรา ลอยผ่านไป

ทั้งสุขใจ โศก-เศร้า เคล้ากันมา

เจ้าพระยา นั้นไหลลา แล้วล่วงลับ

ไม่ย้อนกลับ คืน-หวน สเน่-หา

อันใดเป็น เคราะห์-กรรม เราทำมา

ขอธา-รา พาไปลับ ไม่กลับคืน

เรือพระ-อง ล่อง-ลอย แล้วคล้อยผ่าน..

เป็นตำนาน ก่อน-เก่า เรา-รักษา

เราภาคภูมิ ใน-ใจ ของเรามา

ด้วยสิน-สาด ปัญ-ญา ของคนไทย

อนิจ-จา เจ้าพระยา มาแปรปรวน

ทั้งผันผวน เเปลก-ไป ไม่คุ้นหน้า

ชีวิตคน ต่าง-ไป ไม่เมตตา

โอ-สายน้ำ หรือจะลา ไหลลับ-ไกล

เจ้าพระยา สายธา-รา ที่ล่องไหล

ท่านแลเห็น ชีวิตเรา ลอยผ่านไป

ทั้งสุขใจ โศก-เศร้า เคล้ากันมา

เจ้าพระยา นั้นไหลลา แล้วล่วงลับ

ไม่ย้อนกลับ คืน-หวน สเน่-หา

อันใดเป็น เคราะห์-กรรม เราทำมา

ขอธารา พาไปลับ ไม่กลับคืน

เจ้าพระ-ยา สาย-น้ำบ่า และเชี่ยว-ไหล

เป็นความฝัน ของคน ที่พ้นไป

ว่าเราเคย สุขใจ ร่วมกัน-มา

เป็นสายน้ำ ที่ไหลผ่าน ในกาน-ก่อน

ที่สะ-ท้อน- สุข-ทุกข์ -คนทั่วฟ้า

เป็นตำนาน ของ-ไทย นมนานมา

ชิวิตเป็น เช่นธา-รา ไม่หวนคืน