Nie chcę tych poranków ciężkich,

Nie chcę myśli co ciągną mnie w dół,

Patrzę w okno, nie proszę o cud,

Tylko świat mnie nie pyta czy chcę.

Nie chcę już tego świata,

Gdzie smutek wciąż wygrywa,

Potrzebuję nadziei, co mnie trzyma przy życiu,

Chcę widzieć pokój, nie płacz dzieci w nocy.

Nie chcę samotności wśród ludzi,

Nie chcę bólu, co rośnie jak mrok,

Nie chcę milczenia, które drży pod skórą,

W tym świecie szukam tylko jednej drogi – nadziei.

Nie chcę piekła na ziemi,

Nie chcę wojny i gniewu,

Potrzebuję oddechu, prostych życzliwych słów,

Chcę pokoju, chcę spokoju na nowy dzień.

Nie szukam rozmowy z bogiem,

Wiem, że modlitwa bez wiary tylko boli.

Nie chcę błędów, których już nie naprawię,

Proszę, niech noc nie będzie ciszą po krzyku.

Nie chcę moich demonów,

Nie chcę zanurzyć się w cieniu,

Lecz kiedy złapię ostatni dźwięk,

To ten blues daje mi siłę, żeby znowu wstać.

Nie chcę już tego świata,

Gdzie smutek wciąż wygrywa,

Potrzebuję oddechu, i promienia nadziei,

Blues wypełnia mój nowy dzień.

Jeszcze raz mówię do siebie,

Że chcę tylko nadziei.