Na przystanku bez nazwy stoi cień

Pamięta nasze rozmowy sprzed lat

Miasto pachnie kurzem i snem

A my udajemy, że wszystko gra

Na murach kredą ktoś napisał strach

Deszcz go zmył, lecz ślad w nas trwa

Idziemy obok siebie dziś

A czas nam nie chce pomóc już

Mówisz: „to tylko chwila”

Ja: „to już prawie mit”

Cisza między słowami

Stawia kropkę dziś

To było papierowe lato

Zbyt łatwe, by przetrwać wiatr

Obietnice jak origami

Złożone raz, drugi raz

I chociaż wszystko płonęło

Udawaliśmy chłód

Na mapie bez drogowskazów

Szukaliśmy znów siebie tu

Stare radio gra

Jakby chciało zatrzymać nas

Milczymy dłużej niż trzeba

Bo cisza to bezpieczny stan

W kieszeniach mamy drobne sny

I strach, że zabraknie słów

Nie pytasz, dokąd chcę dziś iść

Bo wiesz, że to już nie „my”

Mówisz: „to tylko chwila”

Ja: „to już prawie mit”

Cisza między słowami

Stawia kropkę dziś

To było papierowe lato

Zbyt kruche na drugi plan

Każdy gest miał swoje znaczenie

Choć mówiliśmy: „to nic, to żart”

I chociaż wszystko płonęło

Pod stopami pękł grunt

Na mapie bez drogowskazów

Zgubiliśmy wspólny punkt

Jeśli jeszcze kiedyś zapytasz

Czy było warto tak iść

Powiem: „nie wiem do końca”

Ale nie chciałbym zmienić nic

To było papierowe lato

Ale ogień był prawdziwy

Nie wszystko musi być na zawsze

Żeby miało sens i siłę