یروز اومد و غم، به بارون زد

دنباله تو گشتَنام ، به کادون زد

ردِ، قدماتو، دیگه بارون شُست

تبر به عشقه سادیه مجنون زد

چقد ،من، دنباله، تو ،گشته بودم

از هر راهِ رفته ای برگشته بودم

هِزار سَطر از شعر تو گفته بودم

بعد تو من کِشتیِ شکسته بودم

من سوختم و موندم تو غروبم

خودم عشق و از خودم رُبودم

من آخه بدونه عشقت چیی بودم

منی که راضی به رفتنت، نبودم

نمیخواستم سهمم ازت همین باشه

یه عشق نیمه که قلبم ازش میترسه

من موندم و راهی که بی تو سرده

حِسی که هرچی میگذره بر نمیگرده

چقد، من، دنباله، تو ،گشته بودم

از هر راهِ رفته ای برگشته بودم

هِزار سَطر از شعر تو گفته بودم

بعد تو من کِشتیِ شکسته بودم