SAF IŞIKLA YÜZLEŞMEK

CONFRONTING THE CLEAR LIGHT in Turkish

Şimdi, nesnel gerçekliğin Saf Işığını deneyimliyorum.

Now I am experiencing the Clear Light of objective reality.

Hiçbir şey olmuyor, hiçbir şey asla olmadı ve asla olmayacak.

Nothing is happening, nothing ever has happened or ever will happen.

Şu anki benlik duygum, yani yolcu, aslında hiçbir niteliği ya da özelliği olmayan boşluğun kendisidir.

My present sense of self, the voyager, is in reality the void itself, having no qualities or characteristics.

En derin doğası Saf Işık olan yolcu olarak kendimi hatırlıyorum;

I remember myself as the voyager, whose deepest nature is the Clear Light itself;

Ben bir'im; başka yoktur.

I am one; there is no other.

Ben boşluğun boşluğuyum, sonsuza dek doğmamış, yaratılmamış, ne gerçek ne de gerçek dışıyım.

I am the voidness of the void, the eternal unborn, the uncreated, neither real nor unreal.

Farkında olduğum her şey, kendi bilincimin oyunudur; ışığın dansı, sonsuz genişlikte dönen ışık desenleri, sonsuzluğun sonsuzluğu, değişimin, varoluşun ve gerçekliğin ötesindeki Mutlak’tır.

All that I have been conscious of is my own play of consciousness, a dance of light, the swirling patterns of light in infinite extension, endless endlessness, the Absolute beyond change, existence, reality.

Ben, yolcu, Saf Işık’tan ayrı değilim; doğamam, ölemem, var olamam ya da değişemem. Şimdi gerçek doğamın bu olduğunu biliyorum.

I, the voyager, am inseparable from the Clear Light; I cannot be born, die, exist, or change. I know now that this is my true nature.