ใครเขาจะมองอย่างไร ก็แล้วแต่เขา

จะหาว่าเราบ้า หรือว่าไร้ค่าแค่เงา

แต่ใจของฉันมันรู้ มันชัดว่าฉันคือใคร

ไม่ต้องอธิบาย ให้ใครเข้าใจฉันพอ

ก็ชีวิตนี้มันของฉัน

จะฝัน จะล้ม จะเดินยังไงก็ช่างมัน

อยากร้อง อยากยิ้ม อยากเต้นกลางฝนก็ปล่อยฉัน

ความสุขของฉันมันอยู่ที่ใจ ไม่ใช่สายตาใครทั้งนั้น

ช่างเขา...จะว่าอะไรก็ช่างเขา

จะเอาใจทุกคนบนโลก ก็คงไม่ไหว

เราแค่คนธรรมดา เดินตามศรัทธาในหัวใจ

ปล่อยเสียงลมให้พัดผ่านไป

ช่างเขา...ถ้าเขาไม่เข้าใจก็ช่างเขา

ไม่เห็นต้องอธิบายให้เหนื่อยใจ

โลกนี้กว้างเกินไปจะถูกใจทุกคน

สุขของฉัน คือการเป็นตัวของตน เท่านั้นพอ

เขาว่าให้ทำอย่างนั้น ถึงจะดูดี

เขาบอกว่าเรานั้น ควรจะเป็นแบบที่เขาอยากมี

แต่ฉันขอใช้ชีวิต ตามจังหวะหัวใจฉันเอง

ผิดหรือถูกไม่จำเป็นต้องอิงกฎเกณฑ์ของใคร

อย่าหวังให้ฟ้าเป็นสีเดียวกัน

บนทางหมื่นพัน ไม่มีวันเข้าใจหมดทุกคน

อย่าเสียเวลาเก็บคำเขามากอดไว้

ปล่อยไว้ตรงนั้นให้ลมพัดไป ไม่ต้องเอามาใส่ใจ

ช่างเขา...จะว่าอะไรก็ช่างเขา

จะเอาใจทุกคนบนโลก ก็คงไม่ไหว

เราแค่คนธรรมดา เดินตามศรัทธาในหัวใจ

ปล่อยเสียงลมให้พัดผ่านไป

ช่างเขา...ถ้าเขาไม่เข้าใจก็ช่างเขา

ไม่เห็นต้องอธิบายให้เหนื่อยใจ

โลกนี้กว้างเกินไปจะถูกใจทุกคน

สุขของฉัน คือการเป็นตัวของตน เท่านั้นพอ

เราเกิดมาเพื่อรักตัวเองก่อนใคร

ไม่ต้องดีเลิศ แค่ซื่อสัตย์กับใจ

หากวันนี้ยังยิ้มได้แม้ล้มลง ก็แปลว่าเรา...ยังชนะอยู่ในใจ

ช่างเขา...จะว่าอะไรก็ช่างเขา

จะเอาใจทุกคนบนโลก ก็คงไม่ไหว

สุขของฉัน ไม่ใช่ในคำคน

แค่ได้เป็นตัวของตน… เท่านั้นพอ