ΦΙΛΟΤΙΜΕ ΑΝΘΡΩΠΕ

Σκύβεις το κεφάλι, στέκεις με βλέμμα σιωπηλό

σου λένε "κάνε κι άλλο" και δίνεσαι πιο πολύ,

πίνεις την ζωή σου σαν τον καφέ τον πικρό,

Κι ούτε μια κουβέντα , κανείς , σε πνίγει η σιωπή.

Βαρύ το φορτίο των χρόνων που σε πονά

Μα ο σπόρος μένει ζωντανός στο χώμα βαθιά

Φιλότιμε άνθρωπε κουράγιο και μη λυγάς

όρθιο με πείσμα το σώμα εσύ να κρατάς

άνθρωποι σκληροί σε κάνουνε να πονάς.

Με χαμόγελα όνειρα τάζουνε

μα μόνο το ψέμα μοιράζουνε,

στο κενό βάζουν υπογραφές,

σφραγίδες πατούν στις πληγές.

Μα εσύ το πρωί που ξυπνάς

στον ουρανό και πάλι κοιτάς,

Με λίγο ψωμί χθεσινό που θα φας

άντε ν' αντέξει η καρδιά,

μόνο υπομονή και δουλειά

κι' ούτε κουβέντα ούτε μιλιά.

Πόσο αίμα θέλετε να χορτάσετε άλλη μια φορά;

Πόσα όνειρα ακόμα θα χαθούν στην ουρά;

Μα εκεί που θαρρείς πως σβήνει η φωνή

άλλη μια ανάσα μπορεί να γεννηθεί ,

Χιλιάδες καρδιές που τώρα χτυπάνε μαζί.

Με χαμόγελα όνειρα τάζουνε

μα μόνο το ψέμα μοιράζουνε,

στο κενό βάζουν υπογραφές,

σφραγίδες πατούν στις πληγές.

Μα εσύ το πρωί που ξυπνάς

στον ουρανό και πάλι κοιτάς,

Με λίγο ψωμί χθεσινό που θα φας

άντε ν' αντέξει η καρδιά,

μόνο υπομονή και δουλειά

κι' ούτε κουβέντα ούτε μιλιά.

Πόσο αίμα θέλετε να χορτάσετε άλλη μια φορά;

Πόσα όνειρα ακόμα θα χαθούν στην ουρά;

Μα εκεί που θαρρείς πως σβήνει η φωνή

άλλη μια ανάσα μπορεί να γεννηθεί ,

Χιλιάδες καρδιές που τώρα χτυπάνε μαζί.