Ej, jak to możliwe?

Te same zasady, różne wyroki…

Gdzie sprawiedliwość, co?

Wskazują palcami, wyrok w oczach mają,

Nawet nie pytają, już oceniają.

Kto bogaty, ten niewinny, czysty,

Biedny? W kajdanach, to oczywiste.

Prawo to biznes, cena się zgadza,

Kto ma układy, ten władzę posiada.

Jeden idzie siedzieć, drugi ma farta,

Dwa paragrafy – jeden to farsa!

Jak to możliwe? (Jak? Jak?)

Ten sam czyn, inny los.

Jak to możliwe? (Jak? Jak?)

Prawda tonie w złotych stosach.

Kiedy przerwiemy ten koszmar?

Włącz newsy, nowy fake, nowa maska,

Ktoś wtopił hajs, ale znów bez blama.

Jeden znika, drugi wraca,

Kto ma dojścia, ten ma władcę.

(Okrzyk: “Gdzie jest sprawiedliwość?!”)

Prezydent daje podpis – wyrok znika,

Sędzia pod stołem liczy kwita.

Jedne prawa dla bogatych elit,

Drugie dla tych, co siedzą w celi.

Jak to możliwe? (Jak? Jak?)

Ten sam czyn, inny los.

Jak to możliwe? (Jak? Jak?)

Prawda tonie w złotych stosach.

Kiedy przerwiemy ten koszmar?

Łapówki lecą jak papierosy,

Układ zamknięty, wszyscy są w zmowie.

Korporacje piszą kodeks,

Słowa puste, władza w monecie.

(Okrzyk: “Kłamcy! Złodzieje!”)

Miliony schowane w rajach podatków,

Zwykły człowiek liczy na ratkach.

Ukradniesz chleb? To cela beton,

Ukradniesz kraj? To tron i berło.

Skandal rośnie, skandal znika,

Rok mijamy – znów przywita.

Nazwisk brak, sprawa umiera,

Nic się nie zmienia, układ przetrwa.

(Okrzyk: “Spalić to! Rozwalić!”)

System spróchniały, kości rzucone,

Prawda kupiona, zniszczone domy.

Wiara sprzedana, nadzieja pusta,

Wszystko dla władzy, złota i gruntu.

Jak to możliwe? (Jak? Jak?)

Ten sam czyn, inny los.

Jak to możliwe? (Jak? Jak?)

Prawda tonie w złotych stosach.

Kiedy przerwiemy ten koszmar?

Władza, ziemia, brudne ręce,

Kiedy wreszcie koniec będzie?

Czy powstaniemy, czy padniemy?

Czy znów będziemy milczeć w cieniu?

(Okrzyk: “Nie poddamy się! Nie uklękniemy!”)

Czy znów obejrzysz, spuszczasz wzrok,

Czy walczysz, zanim padnie blok?