Strophe 1 (Zaspana, „podwodna”, bardzo powolna)

Meine Lider sind aus Blei, schwer und grau, (Moje powieki są z ołowiu, ciężkie i szare)

Draußen stirbt die Nacht, ich weiß es genau. (Na zewnątrz umiera noc, wiem to dokładnie)

Ein kalter Kuss vom kalten Wind, (Zimny pocałunek zimnego wiatru)

Ich bin ein müdes, glückliches Kind. (Jestem zmęczonym, szczęśliwym dzieckiem)

Die Stille schreit, das Bett ist ein Grab, (Cisza krzyczy, łóżko jest grobem)

Das mir die schönsten Farben gab. (Które dało mi najpiękniejsze kolory)

​Refrain (Ekstremalna zmiana: Szybko, głośno, radosna mania)

Oh, wie herrlich ist der Untergang! (Och, jak wspaniały jest upadek!)

Ein bunter Schmerz, ein süßer Zwang! (Kolorowy ból, słodki przymus!)

Ich lache Blut i tanze im Licht, (Śmieję się krwią i tańczę w świetle)

Ein strahlendes Ende, mehr brauch ich nicht! (Promienny koniec, nic więcej nie potrzebuję!)

Halleluja, mir geht es so schlecht – (Alleluja, czuję się tak źle –)

Und alles am Leben ist endlich mal echt! (I wszystko w życiu jest w końcu prawdziwe!)

​Strophe 2 (Mieszanka: szept przechodzący w krzyk)

Der Kaffeefleck sieht aus wie ein Herz, (Plama z kawy wygląda jak serce)

Ein wunderschöner, tiefer Schmerz. (Przepiękny, głęboki ból)

Ich zieh die Decke über das All, (Naciągam kołdrę na cały wszechświat)

Und warte auf den nächsten Knall. (I czekam na kolejny wybuch)

Sonne im Kopf, Tränen im Mund, (Słońce w głowie, łzy w ustach)

Die Welt ist kaputt, die Welt ist gesund. (Świat jest zepsuty, świat jest zdrowy)