Verse 1
An di, de min scheunsten Draum erfüllt hest,
Ich schnauf so sacht, as wenn’t allens nich echt west.
De Luft üm uns her, de kitt din Lippen sacht,
Un in min Hart do bün ik still un froh gemacht.

Verse 2
An di, de Sünn in all mine Daag,
Min Engel, Maan un Stern — wat ik so graag.
Du steihst in min Hart as en Gedicht,
Wenn du büst bi mi, verlür ik mi’t Licht.

Verse 3
Du wittst, wat Blaukens ögen künn flimmern,
So still un sacht, as Träume, de glimmern.
As Katt, de hett na kalter Nacht en Huus,
As Drööm, de röhrt en Fladder in seim Fluus.

Chorus
Wiess du dat, oh wiess du dat,
Wo ik di so leev heb?
Wo ik di so leev heb?

Verse 4
An di, du büst all, wat ik söcht,
Min Freude, min Frid, de mi beslöcht.
Ik wandre dör düne Wüst so wiet,
Bisso dat Leev mi’n Hart weer fliegt.

Verse 5
Du büst dat Lied, dat morns Tau gebürt,
Dat schönste Geföhl, dat nie verlürt.
As wenn ik droom un du büst na,
Mit Atem un Gedanken nah.

Verse 6
De Magie vun dien Leev, dat lücht so rein,
Bringt Licht in düsterst Stunden mein.
Jeden Dag mit di ward ganz un froh,
Jede Stund mit di, dat beste so.

Chorus
Wiess du dat, oh wiess du dat,
Wo ik di so leev heb?
Wo ik di so leev heb?

Verse 7
An di, du büst all, wat ik föhl,
Min größste Freud, dat nie verölt.
An di, de Sünn in min all Daag,
Min Engel, Maan un Stern, de mi den Weg wagt.

Verse 8
Du steihst in min Seele as en sächlich Lied,
Mit di bi mi verlürt keen Gedanke siet.
An di, de büst min tiefste Gnad un Frid,
Min Freude op Erde, min Hart sien Plads.

Chorus
Wiess du dat, oh wiess du dat,
Wo ik di so leev heb?
Wo ik di so leev heb?