Στην αυλή του κάστρου μας ψάχναμε θησαυρό

Τραγούδησε μια άρπα και χόρευε λαμπρό

Με φως της πανσελήνου γιορτάσαμε μαζί

Και έδεσε η νύχτα με γλέντι και κρασί

Οι φίλοι στο καπηλειό ιστορίες μοιραστήκαν

Για έρωτες παλιούς στους τόνους τραγουδήσαν

Παραδόσεις και ήχους νιώσαμε στο πανί

Οι μέρες μας ξαναρχούνε με κάθε μαντιλάκι

Συρτός και μπάλλος όλοι πιάσανε τον ρυθμό

Δεν σταματούσαν ούτε όταν έπεφτε το φως

Με ψάθινες καρέκλες καθίσαμε αγκαλιά

Και στα χωριά γελάσαν χίλια δυο παιδιά

Φύσαγε μελτέμι στην μικρή μας την αυλή

Κι έφερνε αρώματα κάπου απ’ το νησί

Το φως τ’ αστεριών στο χορό μας τριγυρνά

Καθώς τα βήματά μας μένουν σταθερά

Στης καρδιάς τη λύρα πιάσαμε σκοπό

Με πλάγια δρόμοι γελάσαμε τραγικό

Σε μονοπάτια που χαθήκαν στο γκρίζο

Ανάψαμε ξανά φωτιές στο ρυθμό

Συρτός και μπάλλος όλοι πιάσανε τον ρυθμό

Δεν σταματούσαν ούτε όταν έπεφτε το φως

Με ψάθινες καρέκλες καθίσαμε αγκαλιά

Και στα χωριά γελάσαν χίλια δυο παιδιά