ทำไมฉันถึงเป็นคนเดียวที่ไม่ได้อยู่ในสปอตไลท์?

กลั้นหายใจอยู่ริมเวที

ไม่มีใครเรียกชื่อฉัน ไม่มีใครปรบมือ

กำแพงโปร่งใสยังคงดำเนินต่อไป

แม้ฉันพยายามยิ้มและบอกว่าไม่ใช่ความผิดของใคร

เสียงเล็กๆ ดังก้องอยู่ในใจ

ในที่แห่งนี้ ที่แสงไม่ส่องประกาย

ฉันตั้งคำถามกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เสียงที่ฉันพบในเงามืดนี้

บัดนี้ ฉันอยากปล่อยให้มันก้องกังวานอยู่กลางโลก

ฉันรวบรวมวันที่ฉันไม่ได้ถูกเลือก

ฉันเก็บความเสียใจไว้ในขวดแก้ว

เหลือบมองปาฏิหาริย์ของคนอื่น

ฉันยังคงวางแผนเส้นทางของตัวเอง

แทนที่จะกรีดร้องว่ามันไม่ยุติธรรม

ฉันอยากเก็บไฟในใจไม่ให้ดับลง

ในที่แห่งนี้ ที่แสงไม่ส่องประกาย

มีบางสิ่งที่ไม่มีใครพรากไปได้

เสียงนี้ เกิดมาในเงามืด

ฉันมั่นใจว่ามันจะก้องกังวาน ณ ใจกลางโลก

อย่ากลัวเงามืด จงโอบกอดมันไว้

ผู้ที่เติบโตมาในเงามืดนั้นแข็งแกร่งกว่าใคร

จากที่แห่งนี้ซึ่งไร้ซึ่งแสงส่องถึง

ฉันจะแต่งแต้มสีสันของโลกใหม่

เสียงนี้ที่เติบโตในเงามืด

ฉันจะไม่ซ่อนมันอีกต่อไป

เพื่อเป็นหลักฐานว่าฉันเป็นใคร