(Zwrotka 1)

Sześć, jeden, cztery... liczby zaczynają płonąć,

W morzu cyfr nie pozwolę nikomu zatonąć.

Wzór na papierze staje się labiryntem z kości,

Szukam klucza, szukam absolutnej złożoności.

Ściany w moim pokoju to gęsta siatka powiązań,

Jestem więźniem własnych, genialnych rozwiązań.

(Refren)

Prime Target – w sercu sita Eratostenesa,

Goni mnie cień, goni mnie czarna depesza.

Wszystkie zamki świata pękają jak szkło,

Widzę dno prawdy, widzę czyste zło.

Jeden i zero, góra i dół,

Mój mózg to procesor pęknięty na pół!

(Zwrotka 2)

Agent w garniturze ma twarz z ułamków dziesiętnych,

Śledzi mój krok w odbiciach szyb mętnych.

Złamałem szyfr wszechświata,
otworzyłem bramę,

Teraz moje wspomnienia są tylko programem.

Niebo to fraktal, deszcz to kaskada danych,

Biegnę przez miasto luster popękanych.

(Mostek)

Dzielnik... reszta... brak...

Światło... ciemność... znak...

Jeśli złamię kod, czy zostanę sam?

Czy tylko ja w tę grę z bogiem gram?

Liczby... liczby... (szeptane coraz szybciej)



(Finał)

ale ja już wiem.

Jestem celem.

Jestem kodem.

Jestem... (cisza).