[Zwrotka 1]
Idę przez pustkowia, których nie pamiętam,
Ślady moich kroków zmywa cudza krew,
Mówią: „tu byłeś” — lecz to nie brzmi jak ja,
Jakbym był cieniem, co zgubił własny sens.
[Zwrotka 2]
Syn lodu i gniewu, dziedzic pustych lat,
W moich dłoniach czas rozpada się na pył,
Buduję miasta, których nie znam już,
Icarias śni — a ja nie śnię w nim.
[Pre-refren]
Każde przebudzenie niesie obcy strach,
Czy to ja — czy tylko coś, co zostało z tamtych dni?
[Refren]
Jestem zegarem bez czasu, co tyka w pustce,
Odmierzam końce, których nie chcę znać,
Złodziej życia — choć nie pamiętam dłoni,
Które zabierały świat kolejny raz.
W mojej krwi Chaos szepcze bez imienia,
Otwarta rana, co nie chce się zrosnąć już,
Ilekroć staję się sobą na chwilę —
Świat znów płaci za mój powrót do snu.
[Zwrotka 3]
Gdzieś obok idzie ktoś, kto zna mój cień,
Pilnuje, bym nie stał się ogniem bez dna,
A ja mu wierzę bardziej niż sobie sam,
Bo wiem, że we mnie mieszka czyjś kres.
[Zwrotka 4]
Ojciec pisał lodem historie bez końca,
A ja jestem zdaniem, które pękło w pół,
Pomiędzy pamięcią, której nie mam już,
A przyszłością, która boi się mnie.
[Pre-refren]
Czy jestem jeszcze tym, kim miałem być,
Czy tylko echem siły, której nikt nie zatrzyma?
[Refren]
Jestem zegarem bez czasu, co tyka w pustce,
Odmierzam końce, których nie chcę znać,
Złodziej życia — choć nie pamiętam dłoni,
Które zabierały świat kolejny raz.
W mojej krwi Chaos szepcze bez imienia,
Otwarta rana, co nie chce się zrosnąć już,
Ilekroć staję się sobą na chwilę —
Świat znów płaci za mój powrót do snu.
[Mostek]
Nie dawajcie mi wspomnień — one są jak ogień,
Nie budźcie mnie w całości — to nie jest dar,
Bo gdy odnajdę wszystko, co było we mnie,
Nie zostanie nic… prócz popiołu i strat.
[Coda (cicho)]
Więc pozwólcie mi iść bez imienia i win,
Niech zegar się kręci, lecz niech nie bije już,
Bo jeśli naprawdę przypomnę sobie świat —
To będzie jego ostatni dzień.