İçimde bir ağırlık var, nerden geldi bilmem

Adımlarım birbirine dolaşır, çıkmazını çözemem

Zihnimde demir kapılar, sessiz kapanır içeri

Her soru başka bir kilit, cevabı bulmak güç kederi

Kendi içimde bir zindan,

Kimse bilmez derinliğini

Yollarım karışır hep,

Bulamam yönümü, izimi

Sözlerim düşer yere,

Tutamaz kimse dilimi

Kendi sesimden kaçarken

Yakalar beni içimdeki zindan.

Unutmak istediklerim sıra sıra dizilmiş aklıma

Dokundukça canı yanar insanın, hiçbir şey sığmaz hayatına

Dışarıda gürültü kopsa da içimdeki sessiz hüküm ağır

Anlaşılmaz duygularla boğuşurum tek başıma

Kendi içimde bir zindan,

Kimse bilmez derinliğini

Yollarım karışır hep,

Bulamam yönümü, izimi

Sözlerim düşer yere,

Tutamaz kimse dilimi

Kendi sesimden kaçarken

Yakalar beni içimdeki zindan.

(Bir gün anahtar dönerse içimde, kim bilir…

Belki zindanı açan kapı,yine bende gizlidir...)

Kendi içimde bir zindan,

Kimse bilmez derinliğini

Yollarım karışır hep,

Bulamam yönümü, izimi

Sözlerim düşer yere,

Tutamaz kimse dilimi

Kendi sesimden kaçarken

Yakalar beni içimdeki zindan..

(Ooff içimdeki zindan..

Oooof...oof...

Ooff içimdeki zindan..)