Nerede güzel bir söz işitsem

Aldım okşadım sevdim

Benim kıldım özelledim

Yerde bir dize bulsam inci gibi bir şey

Hemen tutundum ona

Sildim parlattım

Belki kaybıdır birinin

Soluğum oldu kimi sözler

Umuduma ekledim

Sabahın güneşiyle sokuldum şiire

Bağa giren haylaz çocuk

Devşirdim üzümleri

Şaraba dönüşmek için

Çakılların arasında badem ağacı

Şiirini tuttu yüzüme

Ne zaman eğilsem içime

İncinmiş bir çocuk ıslığı

Kimi zaman sözcük yağmuruna tutuldum

Bir ustanın kaleminden

Her biri bir göz oldu

Onlarla gördüm

Bazı sözcükler yaktı canımı

Sırtımı döndüm ama boşuna

Merhem diye sürdüm yaralarıma

----------------

WORDS

Wherever I heard a beautiful word,

I picked it up, caressed it, loved it,

I made it mine, cherished it.

If I found a line on the ground, something like a pearl,

I immediately clung to it,

I wiped it clean, polished it,

Perhaps it's someone's loss.

Some words became my breath,

I added them to my hope.

With the morning sun, I approached poetry,

Like a mischievous child entering the garden,

I gathered the grapes,

To turn into wine.

An almond tree among the pebbles,

Hold its poem to my face.

Whenever I leaned inward,

A wounded child's whistle.

Sometimes I was caught in a rain of words,

From the pen of a master,

Each one became an eye,

With them I saw.

Some words burned my soul,

I turned my back, but in vain,

I applied them as ointment to my wounds.