Kıta 1:

Bir akşamüstü dönmez oldun,

Sesin kaldı duvarda yankı.

Masada yarım bir çay,

Ve senin kokun hâlâ aynı.

Bir sigara söndü, adınla birlikte,

Dumanı gibi dağıldı içimde.

Yemin etmiştin “ölsem bırakmam” diye,

Şimdi mezarımda yankılanır o yemin.

Nakarat:

Kırık kadeh gibi elimde aşkın,

Dökülür her yudumda acın.

Bir daha sevmem, söz verdim kadere,

Seninle öldü içimdeki heves.

Kıta 2:

Pencere önünde eski bir gölge,

Yağmur değil, gözyaşım iner gece.

Sana dualar ettim, sessizce,

Allah biliyor, hâlâ sevdim gizlice.

Bir resim var, yüzün solmuş orada,

Gülüşün değilmiş beni yaşatan aslında.

Yalanmış her söz, her dokunuş,

Ben sustum, kader konuştu sonunda.

Nakarat:

Kırık kadeh gibi elimde aşkın,

Dökülür her yudumda acın.

Bir daha sevmem, söz verdim kadere,

Seninle öldü içimdeki heves.

Köprü:

Bir gün dönersen, o evi bulamazsın,

Kapısı kapanmış, adı unutulmuş.

Bir ben kalmışım, bir de gölgem,

Kırık kadehle içmişim son gece.

Son Nakarat:

Kırık kadeh gibi elimde aşkın,

Dökülür her yudumda acın.

Bir daha sevmem, söz verdim kadere,

Seninle bitti, dönmem geriye.

Outro:

Bir dert kaldı, adı sen,

Bir kader kaldı, eli ben.

Kırık kadeh… son nefesimden.