แต่ก่อนทุกเช้า มีเจ้าคอยชงกาแฟให้

หอมกรุ่นแก้วใหญ่ แถมรอยยิ้มส่งให้

แต่เดี๋ยวนี้มันเหงา กาแฟเฮาก็จืดจางไป

เจ้าจากเฮาไปไกล บ่ฮู้ไปเป็นนางฟ้าของใคร

คิดฮอดบรรยากาศเก่า ที่เฮาเคยอยู่เคียงกัน

แต่อดีตกลายเป็นฝัน ที่มีมันย้อนคืน บ่ได้

ผิดที่ตัวเฮาเอง ที่บ่เก่งเรื่องเทคแคร์ใจ

ฮู้ว่าผิดหลาย ฮู้เมื่อสายไป มีแต่ขื่นขมตรมใจ

ขอบคุณหลายหลาย ทุกความใส่ใจ ที่เธอให้มา

ขอโทษกับคำสัญญา ที่ผ่านมาเฮารักษาบ่ได้

คิดฮอดคนชงกาแฟ ที่ลืมดูแล จนเธอจากไป

ฮู้สำนึกได้ไว ใจเฮาคงบ่เศร้าอย่างนี้

ตอนนี้เจ้าไปอยู่ไส บ่ฮู้เป็นไงบ้างหนอ

สิคิดฮอดเฮาบ่น้อ หรือจ่อมีไผเคียงใจ

ทุกครั้งที่ชงกาแฟ คิดถึงแต่เจ้ายาใจ

บ่มีอีกแล้วคนฮู้ใจ น้ำตากะไหล ยามดื่ม

ขอบคุณหลายหลาย ทุกความใส่ใจ ที่เธอให้มา

ขอโทษกับคำสัญญา ที่ผ่านมาเฮารักษาบ่ได้

คิดฮอดคนชงกาแฟ ที่ลืมดูแล จนเธอจากไป

ฮู้สำนึกได้ไว ใจเฮาคงบ่เศร้าอย่างนี้

อยากให้ฮู้ว่าเฮาคิดฮอด ยังฮักตลอดบ่เคยเปลี่ยนไป

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สิทำให้ดีกว่านี้

แต่มันบ่ทันแล้ว น้องแก้วคงไปเป็นนางฟ้าของไผ

ยังคิดฮอดเสมอในใจ ถึงเจ้าจะอยู่ไส กาแฟแทนใจ ยังคึดฮอดเสมอ