Kırık bir aynanın içinde hapsoldum,

Yüzüm bin parça, her biri başka hüzün.

Kandilli rüzgârlar fısıldar adını,

Duvarlar ağlar, zincirler döner üzgün.

Ay, kan rengiyle doğar kulemin ardında,

Sonsuz gecelerin gölgesindeyim ben.

Bir mezar taşı gibi susar hatıralar,

Ve kalbim çürürken, güler kader içten.

Gotik kemerler altında yankı var hâlâ,

Ayaz taşlarda yankılanır çığlıklar.

Bir lanet gibi işler damarlarıma,

Zifiri gülüşler, karanlığa yaslı bakışlar.

tiamo tiamo tiamo

tiamo tiamo tiamo

mo mo mo mo

Tül gibi çöken sis örter ne varsa,

Ruhumda yılanlar dolanır sessizce.

Bir zamanlar aşk derdik bu zulme,

Şimdi şeytan bile ağlar halimize.

Sonsuz merdivenlerden indim kendime,

Her basamakta bir düş, bir günah vardı.

Gölgeler konuşur artık benimle,

Işığa dair ne varsa çoktan yandı.

Ey gece! Al beni, sakla koynunda,

Bir kurban gibi sunulmaya hazırım sana.

Çünkü gülün solduğu bu lanetli gecede,

Ruhum bile unuttu artık adını ve duayı.