Bugün aynadaki yabancıya baktım yine,

Tanıdık bir yüz aradım, o eski beni.

Nerede kaybettim seni? Hangi virajda unuttum?

Cevaplar karanlıkta, tıpkı geçen her gün gibi.

Pişmanlık dedikleri, yakamoz gibi parlıyor,

Her gece uyurken gözlerime çarpıp duruyor.

Oysa ne çok söz vermiştik, tutamadık hiçbirini,

Şimdi bu boşluk, ne zaman dolsa, yine taşıyor.

Bridge

Seninleyken bile yalnızdım, itiraf etmeliyim,

Korkaklığımla zehirledim, saf ve temiz aşkımızı.

Şimdi her sokak lambası, yüzüme vuruyor gerçeği,

Asıl kaybeden bendim, sen sadece terk ettin.

Bu benim vicdanıma yazılmış en ağır ceza,

Sana ulaşamamam, sana geri dönememem.

Nakarat

Boşa geçen yıllar, ruhumun en büyük enkazı,

Saatler durdu, sadece ben yürüyorum geriye.

Ne kadar çabalasam, sesim sana ulaşmıyor,

Çünkü aramızda artık koskoca bir deniz var.

Sen kıyıdasın, huzurlu ve çok uzakta,

Ben ise dalgalarla boğuşan, kırık bir tekne.

Bu son çaresizliğim, son teslimiyetim,

Sensiz de yaşamayı, mecburen öğrendim.

Ne zaman mutlu olsam, bir şey eksik kalır,

Sanki o eksiklik, senin bana bıraktığın boşluk.

Biliyorum, geri dönmemiz imkânsız, hayır,

Aşk dediğin o ince ip, çoktan koptu.

Ama yine de her gece aynı duayı ediyorum,

Tanrı sana benden daha iyi baksın diye.

Çünkü ben bencilce sevdim, sadece kendim için,

Şimdi bu bedeli ödüyorum, her hücremle acıyla.

Nakarat

Boşa geçen yıllar, ruhumun en büyük enkazı,

Saatler durdu, sadece ben yürüyorum geriye.

Ne kadar çabalasam, sesim sana ulaşmıyor,

Çünkü aramızda artık koskoca bir deniz var.

Sen kıyıdasın, huzurlu ve çok uzakta,

Ben ise dalgalarla boğuşan, kırık bir tekne.

Bu son çaresizliğim, son teslimiyetim,

Sensiz de yaşamayı, mecburen öğrendim.

Outro

Öğrendim...

Ama...

Keşke öğrenmeseydim.

(Yavaşça kaybolan bir fısıltı)

...keşke...