Gdyby nie Adaś i Ewcia to nago byśmy biegali

Gdyby nie Adaś i Ewcia,

nie byłoby wstydu, nie byłoby grzechu.

Biegalibyśmy po łąkach nago,

z jabłkiem w dłoni i uśmiechem w brzuchu.

Hej, hej, rajskie dzieci,

bez majtek, bez stresu, bez sieci.

Nie byłoby mody, nie byłoby dram,

tylko słońce, trawa i banana kram.

Nie byłoby szefów, nie byłoby pracy,

tylko śpiew ptaków i dzikie kolacje.

Nie byłoby lustra, nie byłoby wagi,

każdy był piękny — nawet z brodą na łydce.

Hej, hej, rajskie dzieci,

bez majtek, bez stresu, bez sieci.

Nie byłoby mody, nie byłoby dram,

tylko słońce, trawa i banana kram.

A potem przyszedł wąż i zrobił zamieszanie,

Ewcia się skusiła — i poszło ubranie.

Od tamtej pory mamy spodnie i wstyd,

a rajskie bieganie to już tylko mit.

Hej, hej, rajskie dzieci,

bez majtek, bez stresu, bez sieci.

Nie byłoby mody, nie byłoby dram,

tylko słońce, trawa i banana kram.

Więc gdy ci źle w tym świecie ubranym,

pomyśl o raju — i biegnij z bananem!