นางในเงา... ใครเล่าเข้าใจได้

หัวใจเธอคล้าย อยู่ข้างหลังความสุขเขา

เหมือนดั่งบำเรอ รักแท้ไม่เคยมีเรา

เหลือเพียงร่องรอยน้ำเน่า กับเงาแห่งน้ำตา

จากทุ่งนาบ้านไพร ก้าวไกลเมืองใหญ่ไกลตา

เพียงหวังส่งเงินกลับมา ให้แม่พ่อคลายทุกข์ใจ

ใจไม่ได้อยากแลกกาย แต่ชีวิตบังคับไป

โลกมันผลักให้ต้องใช้ หยาดน้ำตาหลั่งริน

นางในเงา... เป็นเช่นไรไม่เคยมีค่า

ไม่มีสิทธิ์เอ่ยเรียกหา ว่า “ผัวข้า” ต่อหน้าคน

อยู่ในห้องเงียบเหงา ไม่กล้าโพสต์รูปคู่ตน

เป็นเพียงเงาของความหม่น ที่เขาไม่เคยหันมา

เมียเช่าแดนไกล ต่างภาษาไม่เคยคุ้น

กินข้าวกับความขมขื่น กลืนน้ำตาในห้องเล็ก

เขามีครอบครัวที่แท้ มีลูกหลานคอยทอเสก

แต่ยามเหงาเขาก็เสก ให้เราเป็นแค่เงาใจ

โอ๊ย...แม่เอ๋ย อยู่ดีดี ก็หลั่งน้ำตา

คิดถึงทุ่งนา คิดถึงไฮ่

คำสอนยายยังดังในใจ

“อย่าเป็นเพียงเงาใคร หลานเอ๋ยจงจำไว้”

แต่ชีวิตนี้เลือกไม่ได้...

นางในเงา... Shadow love, can you feel my pain?

I’m just a face behind the rain

ไม่มีใครมองเห็นฉัน

นางในเงา... Shadow love, can you hear my cry?

Even if I try to fly

I’m still standing in the dark...

นางในเงา... ขอสักคนเข้าใจหัวใจ

แม้จะเป็นเงาก็ขอมีใคร กอดไว้ยามร้องไห้

อยากมีสิทธิ์รักสักคน ไม่ต้องทนเหงาเดียวดาย

สุดท้ายนี้เมื่อชีพสลาย ฝากเอาไว้… ว่าฉันก็รักจริง....

“Shadow… shadow love…

I just wanna be enough…”