Yjet qëndrojnë përreth shtëpisë

Herë për jetë dashuruar, herë për vdekje të zhgënjyer

Jeta mbledhur ish në sy

Mali hesht dhe heshtja luajn me Ty

Zemra më dridhet nga emocioni dhe pasioni

Psherëtima e Pranverës së Dashurisë

Ne dy bashkë, në këtë botë të mahnitshme

Fjalët nuk mjaftojnë për të shprehur natën më të vërtetë

Yjet qëndrojnë përreth shtëpisë

herë për jetë dashuruar,

herë për vdekje të zhgënjyer.

Jeta mbledhur ish në sy

Mali hesht dhe heshtja luan me Ty,

Zemra më dridhet nga emocioni dhe pasioni,

Psherëtima, lot! Eh! Sa marrëzi!

Megjithatë ...njerëzit ndaluan të shikohen në sy,

Një dhembje kishim të dy,

Le të mos shkrihet drita në heshtje,

Le të mos zverdhet dashuria si gjethe vjeshte.

Çdo ditë një tel shpirti luan muzikë,

Kumbojnë mijëra e mijëra melodi,

Klithma e buzëqeshje pa frikë,

Gëzohem që jam njeri.

E zezë nata pis,

Yjet qëndrojnë përreth shtëpisë

herë për jetë dashuruar,

herë për vdekje të zhgënjyer.

Jeta mbledhur ish në sy

Mali hesht dhe heshtja luan me Ty,

Zemra më dridhet nga emocioni dhe pasioni,

Psherëtima, lot! Eh! Sa marrëzi!

Jeta mbledhur ish në sy

Mali hesht dhe heshtja luan me Ty,

Zemra më dridhet nga emocioni dhe pasioni,

Psherëtima, lot! Eh! Sa marrëzi!