[Metin: A. Berkuljan — Türkçe uyarlama: revize edilmiş versiyon]

[1]
Göğsümde bir rüzgâr, fısıldar sessizce,
Kayıp günlerden yankılar gelince.
Huzursuzluk taşır, yayılır her yere,
Eski hatıralar, hâlâ bizimle nerdeyse.

[2]
Geçen zaman unutmayı getirmez,
Her anımız kendi izini bırakır.
Olanlar geçmişte hep yakın görünür,
Duygular sarar, ruhu koparır.

[Koro 1]
Damla damla,
Saatler böyle geçer,
Günler dizilir,
Hayatın incileri.
Ama ip kopunca,
Düşler dağılır,
Hatıraların seline,
Ne kaldı geride?

[Ara geçiş]

[3]
Bazen sessizlik fazla gürültülü,
Her boşluğu doldurur içimizde.
Tuhaf bir ses, kalbi kırar gizlice,
Bir soğuk nehir gibi, derin bir gölge.

[4]
Geçmiş geri gelir, dolaşır bir gölge gibi,
Onun sessiz hüznüyle alır düşüncelerimi.
Boş bir arzu gibi denizlerde sürüklenir,
Hafif bir sıcaklıkla, onun sessizliğiyle.

[Ara geçiş]

[5]
Saat hiç durmaz, günler uçup gider,
Acı hep aynı yerde bekler durur.
Yapışkan bir ağ örer çevremizde,
Zamanımızı çalar, hüzün uyandırır.

[6]
Ve böyle yürürüm, fırtınalar taşır beni,
Her gün ararım, gelmeyen bir kıvılcımı.
Huzursuzluk bir borç gibi peşimi bırakmaz,
Hayat sırasıyla oyunlarını oynar.

[Koro 2]
Damla damla,
Saatler böyle geçer,
Günler dizilir,
Hayatın incileri.
Ama ip kopunca,
Düşler dağılır,
Hatıraların seline,
Ne kaldı geride?