Ο Φράνκο είναι γιατρός μεγάλος

Σοφός

Θεραπεύει καρδιές και πνεύμα δυνατός

Μα το κράτος του παίρνει

Του ρίχνει βροχή

Φόρους ψηλούς

Λες και του κάνουν τιμή

Ο Φράνκο πληρώνει

Ιδρώνει

Πονά

Μετρά τις δεκάρες

Το νου του ξεζουμά

Μα δεν σταματάει

Παλεύει σιωπηλά

Με μια ψυχή χρυσή κι αγνή καρδιά

Στον δρόμο φωνάζουν "γιατρέ

Σ' ευχαριστώ"

Τα χέρια σου

Λένε

Είναι φως ιατρικό

Μα η κυβέρνηση αδιάφορη κοιτά

Ροκανίζει τον κόπο του χρόνια τώρα μυστικά

Σκέφτεται τις νύχτες στο μικρό του δωμάτιο

Πού πάνε τόσα χρήματα

Στο άπειρο

Στο άγνωστο

Μα ορκίζεται στον όρκο που έχει δώσει

"Θα θεραπεύω πάντα

Ό

Τι κι αν έχω πληρώσει"

Ο Φράνκο πληρώνει

Ιδρώνει

Πονά

Μετρά τις δεκάρες

Το νου του ξεζουμά

Μα δεν σταματάει

Παλεύει σιωπηλά

Με μια ψυχή χρυσή κι αγνή καρδιά

Στην πόλη τον φωνάζουν ήρωα λαϊκό

Μα νιώθει μονάχος στο βάρος του φωτισμό

Κλείνει τα μάτια

Όνειρα αρχινά

Ένας κόσμος δικαιότερος

Τέτοιος δεν αρκεί απλά