สงกรานต์ปีนี้พี่กลับบ้านผู้เดียว

งานบุญที่เคยเที่ยวเหลือแค่เสี้ยวความหลัง

ริมน้ำยามแลงที่เฮานั่งพรอดรักกัน

เหลือเพียงภาพฝันฮู้มั้ยทนแทบบ่ไหว

สงกรานต์ปีนี้บ่มีเจ้า

น้ำสาดเบาๆยังเจ็บขั้วหัวใจ

คู่อื่นฮักกันได้แต่ยืนเบิ่งไกลไกล

คิดฮอดเจ้าทุกมื้อลืมบ่ได้สักที

กลิ่นดินเสียงแคนลำช้ำๆทำให้ใจหวั่น

ลานที่เคยเย้ากันยังจำภาพนั้นได้

อยากให้กลับมาแกงหุงข้าวนำกันคือเก่า

ตอนนี้เหลือเพียงความเหงาเฝ้ารออยู่ตรงที่เดิม

ลมตะเภาพัดมาแต่ไกลกะยิ่งทำให้ใจฮ้อนฮู้บ่

ความคิดฮอดมันไล่ท่อ ยิ่งคิด ยิ่งเซา

สงกรานต์ปีนี้บ่มีเจ้า

น้ำสาดเบาๆยังเจ็บขั้วหัวใจ

คู่อื่นฮักกัน ได้แต่ยืนเบิ่งไกลไกล

คิดฮอดเจ้าทุกมื้อลืมบ่ได้ สักที

แม้ปีนี้บ่ได้พ้อ

แต่ใจนี้กะขอรอเจ้าฮู้ไว้

สงกรานต์หน้าถ้าเจ้ากลับมา

พี่จะขอกอดเจ้าไม่ปล่อย อีกเลย