แท้จริงแล้ว.. คนที่มีความสุข

กับคนที่มีความทุกข์ ต่างกันแค่นิดเดียว

คนนึง.. มองหาสิ่งที่ขาด

อีกคน.. ยิ้มรับกับสิ่งที่มี

คนนึง.. นั่งเสียใจ กับคนที่จากไป

อีกคนขอบใจ กับคนที่ยังอยู่ข้างๆ

คนนึง.. มองหา แต่หนทางจะลืม

อีกคน.. ทำความเข้าใจ กับสิ่งที่เกิดขึ้น

อยู่ที่ใจ วางอย่างไร ก็เป็นอย่างนั้น

ไม่ยึดมั่น ไม่คาดหวัง ไม่ต้องทุกข์ใจ

ทุกอย่างล้วนเปลี่ยนไป เหลือเพียงหัวใจเข้าใจ

ทำทุกวินาทีให้ มีค่า เพื่อเราจะไม่เสียใจ

คนนึง.. ยังคงไม่ยอม เปลี่ยนแปลงไป

อีกคนเข้าใจ ว่า ทุกอย่างต้องเปลี่ยนไป

คนนึงคิดแต่ว่า ตัวเองไม่มีค่าอะไร

อีกคนเห็นค่าใน คนที่รู้ค่าตัวเอง

คนนึงพูดโดยไม่คิด กับคนที่รัก

อีกคนคิดก่อนพูด เพราะรัก ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

คนนึงมองหา แต่รักที่จะเติมเต็มได้

อีกคนเข้าใจ ว่า.. ไม่มีคนรัก ก็ไม่จำเป็นต้องทุกข์

อยู่ที่ใจ วางอย่างไร ก็เป็นอย่างนั้น

ไม่ยึดมั่น ไม่คาดหวัง ไม่ต้องทุกข์ใจ

ทุกอย่างล้วนเปลี่ยนไป เหลือเพียงหัวใจเข้าใจ

ทำทุกวินาทีให้ มีค่า เพื่อเราจะไม่เสียใจ

คนนึง.. หนีไปสุดขอบฟ้า เพื่อดับทุกข์

อีกคน.. เรียนรู้ว่าทุกข์ อยู่ที่ใจ

คนนึง.. เก็บทุกเรื่อง มาคิดให้ปวดร้าวใจ

อีกคนให้อภัย ทุกเรื่องก่อนนอน เพื่อหลับฝันดี

ที่ใดมีรัก ที่นั้นมีทุกข์ ทุกอย่างนั้น เป็นทุกข์

แต่หากเราเข้าใจ ชีวิตก็มีความหมาย

และไร้ความเสียใจในภายหลัง..