ตื่นเช้าเช้า เร่งรีบ ไปโรงเรียน

เพื่ออ่านเขียน เรียนรู้ และศึกษา

ทั้งฝึกฝน รู้ตน รู้เมตตา

มีปัญญา เอาตัวรอด เป็นยอดคน

ไม่มีเสียง น้องอยู่ เคยจู้จี้

โลกใบนี้ แห้งแล้ง บ่อแจ้งใส

เหมือนท้องฟ้า ลาเมฆ ลับหายไป

ดังฟากฟ้า กว้างใหญ่ ไร้-นก-บิน

เดี๋ยวก้อส่ง เสียงหวาน สั่งงานพี่

เดี๋ยวก็กรีด เสียงดี เซ้าซี้ถาม

ร้องหานม ขนมต้ม ทุกโมงยาม

ใครไม่ตาม ใจเธอ เป็นเจอดี

ทั้งปวงพี่ แม่-พ่อ รอสะดับ

ทุกสิ่งสับ รับ-สั่ง ตั้งสนอง

น้องโผบิน ดิ้นไป ใจลำพอง

หนูได้ครอง ทั้งตัว และหัวใจ

ไม่อาจฝัน ถึงชาติ วาสนา

ได้พบพา อีกครั้ง ดังใจหมาย

ได้แนบชิด เธอไว้ ข้างใจกาย

ไม่เสียดาย ชาติเกิด กำเนิดมา

ได้เผลอใจ ใฝ่รัก ยากจักถอน

ช่างอาวอน โหยใจ ไม่อาจฝืน

ขอเพียงเห็น รอยยิ้ม ทุกวันคืน

สู้จำฝืน ฝันไป ว่าใกล้เธอ

พ่อกับแม่ ยิ้มแย้ม จนแก้มบุ๋ม

เป็นปลาบปลื้ม ลืมทุกข์ มีสุขสม

ไม่ว่าทำ สิ่งใด ก็รื่นรมณ์

น้องอ่อนน้อม น่าชม ทุกท่วงที

ใครได้เห็น เป็นรัก สมัครจิต

ความใสซื่อ เป็นมิตร ความคิดฝัน

ยินเสียงเเว่ว เข้าหู อยู่ทุกวัน

เสียงเธอนั้น พลันเพิ่ม เติมพลัง