Geceyi cebime koydum, sokaklar suskun
Duvarlar konuşur, ben değilim masum
Dumanla çizdim kaderimi, çizgiler yamuk
Ich lauf durch Schatten, mein Herz ist kaputt
Kaldırım taşları hafızam, izlerim derin
Bir yanım Berlin, bir yanım derin derin
Rüyamda sirenler, gerçek daha serin
Kein Licht im Tunnel, nur Stimmen im Gehirn
Yüzümde maske değil, yüzüm zaten yara
Aynalar kırık, kim baksa bana para
Ruhumda akordeon, ağlar sokaklara
Ich hör die Melodie, sie klingt wie ein Drama
Betonlar üstüme yürür, ben yürürüm geri
Zaman beni yutar, cebimde dünün kiri
Kelimeler keskin, dilim paslı deri
Meine Worte brennen, wie Feuer im Revier
Bir sigara yaktım, dumanı geçmişim
Her nefesimde biraz daha eksilmişim
Sokak beni yazmış, ben kendimi silmişim
Ich hab mich verloren, doch ich fühl mich nicht
Karanlık benim dostum, ışık bana yabancı
Her köşe başında bekler eski bir yalancı
Kalbim metal gibi, kırılmaz inatçı
Mein Herz aus Stahl, doch innen nur Schmutz und Schmerz
Rüyalarım kaçak, polisler zihnimde
Bir çocuk ağlar hâlâ içimde gizli bir yerde
Gerçeklik eğrilmiş, dünya ters bir perde
Alles ist Spiegel, ich seh mich im Ende
Duvarlara yazdım ismimi kanla
Sildiler sabah, kaldı sadece damla
Sokak beni doğurdu, büyüttü anlamla
Ich bin die Stimme, die schreit aus der Flamme
Ve şimdi gece susar, ben konuşurum
Kelimelerim kurşun, ritimde koşarım
Bir ben değilim artık, çoğalır ruhum
Cartel im Blut, ich werd niemals verschwinden