Geceyi cebime koydum, sokaklar suskun

Duvarlar konuşur, ben değilim masum

Dumanla çizdim kaderimi, çizgiler yamuk

Ich lauf durch Schatten, mein Herz ist kaputt

Kaldırım taşları hafızam, izlerim derin

Bir yanım Berlin, bir yanım derin derin

Rüyamda sirenler, gerçek daha serin

Kein Licht im Tunnel, nur Stimmen im Gehirn

Yüzümde maske değil, yüzüm zaten yara

Aynalar kırık, kim baksa bana para

Ruhumda akordeon, ağlar sokaklara

Ich hör die Melodie, sie klingt wie ein Drama

Betonlar üstüme yürür, ben yürürüm geri

Zaman beni yutar, cebimde dünün kiri

Kelimeler keskin, dilim paslı deri

Meine Worte brennen, wie Feuer im Revier

Bir sigara yaktım, dumanı geçmişim

Her nefesimde biraz daha eksilmişim

Sokak beni yazmış, ben kendimi silmişim

Ich hab mich verloren, doch ich fühl mich nicht

Karanlık benim dostum, ışık bana yabancı

Her köşe başında bekler eski bir yalancı

Kalbim metal gibi, kırılmaz inatçı

Mein Herz aus Stahl, doch innen nur Schmutz und Schmerz

Rüyalarım kaçak, polisler zihnimde

Bir çocuk ağlar hâlâ içimde gizli bir yerde

Gerçeklik eğrilmiş, dünya ters bir perde

Alles ist Spiegel, ich seh mich im Ende

Duvarlara yazdım ismimi kanla

Sildiler sabah, kaldı sadece damla

Sokak beni doğurdu, büyüttü anlamla

Ich bin die Stimme, die schreit aus der Flamme

Ve şimdi gece susar, ben konuşurum

Kelimelerim kurşun, ritimde koşarım

Bir ben değilim artık, çoğalır ruhum

Cartel im Blut, ich werd niemals verschwinden