Η βροχή ηχεί στο παράθυρό μου,

και η ψυχή μου σιγά σιγά βρέχεται.

Σήμερα ξύπνησα με μια προειδοποίηση για γκρίζους ουρανούς,

και χωρίς να θέλω να...

Έβρεχα κι εγώ μέσα μου.

Είχα ένα ραντεβού με τη ζωή,

και η ζωή έφτασε πρώτη,

πήρε ένα κομμάτι μου, μια ανάμνηση,

με άφησε με σιωπή και ερημιά.

Σήμερα βρέχω, ναι,

αλλά ακόμα βλέπω τον ουρανό.

Σήμερα όλα είναι γκρίζα,

αλλά ξέρω ότι θα περάσουν,

σαν να περνάει η καταιγίδα,

σαν ο ήλιος επιστρέφει στη θάλασσα.

Βρέχει μέσα μου,

αλλά δεν ξεθωριάζω,

γιατί η ζωή...

ξέρει επίσης πώς να αγκαλιάζει.

Ήξερα ότι ερχόταν,

ότι ο άνεμος κουβαλούσε το τραγούδι του,

αλλά σε κάθε κρυφή σταγόνα

υπάρχει μια ηχώ λύτρωσης.

Η ζωή είναι έτσι:

όμορφη, σκληρή, μια ψευδαίσθηση.

Σήμερα έχω σπάσει μέσα μου,

ένιωσα το κρύο μέχρι τα κόκαλά μου,

αλλά η καρδιά μου, που ακόμα τρέμει,

μου υπενθυμίζει ότι υπάρχει ένας δρόμος επιστροφής.

Τραγουδάω απαλά, για να μην πεθάνω,

για να νιώθω ότι είμαι ακόμα εδώ.

Σήμερα βρέχει πάνω μου, αλλά αναπνέω,

αύριο ο ήλιος θα έρθει για μένα.

Η βροχή καθαρίζει,

η ψυχή ανθίζει,

και η γκρίζα μέρα...

ξημερώνει επίσης.

Σήμερα βρέχει...

αλλά είμαι ακόμα ζωντανός.

Σήμερα βρέχει...

και η ζωή μου γράφει.