🌒 Echo moich snów 🌒

Został tylko zapach deszczu,

I ślad twoich słów na szkle.

Wciąż pamiętam każdy gest,

Każdy uśmiech, każdy dzień.

Nie wiem, gdzie się kończy prawda,

A zaczyna pusty sen.

W mojej głowie twoje echo,

Powtarza „wróć do mnie”.

Zanim zgaśniesz w moich snach…

Echo moich snów woła cię,

W każdej kropli, w każdym tchu.

Nie umiem już spać bez ciebie,

Nie umiem zapomnieć znów.

Echo moich snów gubi mnie,

Tam, gdzie noc spotyka świt.

Gdzie na granicy ciszy

Wciąż słyszę twój cichy szept.

Kiedy świt rozcina mrok,

Szepczę imię twe jak modlitwę.

W każdej łzie odbijasz się,

Jak w wodzie cień wspomnienia.

Zegar bije coraz ciszej,

Jakby chciał zatrzymać czas.

Nie wiem, czy to sen, czy pamięć,

Czy ostatni z twoich śladów.

Zanim znikniesz całkiem stąd…

Echo moich snów woła cię,

Choć już dawno nie ma nas.

Słyszę ciebie w każdym drgnieniu,

Każdy oddech to twój głos.

Echo moich snów niesie mnie,

Tam, gdzie kończy się mój strach.

Gdzie zapomnienie jest miłością,

A miłość – wiecznym snem.

Czy słyszysz mnie, gdy wołam w ciszy?

Czy też śnisz o mnie tak jak ja o tobie?

Został tylko jeden sen,

Ten, w którym znów jesteś blisko.

Wtedy wszystko ma swój sens,

I milczenie nie jest blizną.

Gdy otwieram oczy – znikasz,

Jak cień gasnący we mgle.

Ale wiem, że gdzieś tam jesteś,

Bo wciąż słyszę imię twe.

Nie znikaj jeszcze... zostań chwilę...

Echo moich snów woła cię,

Niech poniesie mnie w dal!

Niech ta miłość nie przeminie,

Niech trwa jak wieczny żar!

Echo moich snów niesie mnie,

Tam, gdzie kończy się świat.

I gdy w końcu cię odnajdę –

Zniknie noc, powstanie świt!

Niech echo trwa, niech niesie nas...

Echo moich snów... woła cię...

Echo... moich snów...