صُبحْ کِه می‌شِه، خورشیدْ خانومْ

می‌تابِه رویِ آبِ آرومْ

آی نِ شُدِه صورَتِ آسمونْ

می‌خَن دِ تالابِ مِهرَبونْ

این‌جا کِنارِ نِی و لالِه

می‌رَقصَنْ پَرَنده‌هاا

اُر دَکِ خوش‌قَدّ و بالْ

می‌شینِه رویِ آبِ زُلالْ

تالابْ، تالابْ، خونه‌یِ آبه

خونه‌ی هَر کی کِه پَر دارِه

خونه‌ی ماهی، قورباغِه، نیلوفَرْ

گَنجِ زَمینیمْ،

ما بَچّه‌ها نِ گَه بانِ تالاب هاا

اون‌جا کِنارِ بوتِه‌ی باریکْ

یِه لاک‌پُشتِ آرومْ

کِنارِ نِی زارْ، پُشتِ آبْ

می‌رَقصِه با بادْ، می‌گِ : «سَلامْ»

قورباغِه می‌گِه «قورْ قورْ قورْ» (هاها!)

می‌پَرِه تویِ بِرکِه‌ی پُرشورْ

سُن بُلِ آبی، نیلوفَرِ شادْ

فَر شِ سَبز و آبیِ آبْ

تالابْ، تالابْ، خونه‌یِ آبه

خونه‌ی هَر کی کِه پَر دارِه

خونه‌ی ماهی، قورباغِه، نیلوفَرْ

گَنجِ زَمینیمْ،

ما بَچّه‌هاا

نِ گَه بانِ تالاب هاا

تالابْ، مَز رَعِ رو سی رابْ می‌کُنِه

ریشه ی دِرَختا رو پُرِ آبْ می‌کُنِه

گَندُم و بِ رِنْج و سَبزیِ ما

قَد می‌کِشَنْ کِنارِشونْ تا هواا

پُر اَز پَرَن دِ هایِ زی باا

میانْ اَز هَر جا، به این جاا

ما هَم کِنارِشونْ یِه روستاا

جایی بَرایِ بازیِ بَچّه‌هاا

تالابْ، تالابْ، خونه‌یِ آبه

خونه‌ی هَر کی کِه پَر دارِه

خونه‌ی ماهی، قورباغِه، نیلوفَرْ

گَنجِ زَمینیمْ،

ما بَچّه‌ها

نِ گَه بانِ تالاب هااا

اَگِه حَوا سِمونْ نَ باشِ یِه روزْ

آبِش کَم و کَم‌تَرْ بِشِه، با سوزْ

پَرَنده کُجا بِ رِ بِ شینه

ما چی بِ خوریمْ، می‌شیم گُ رُس نِ؟

پَس نِ می‌ریزیمْ زُبالِه این‌جاا

مِهر می‌کاریمْ تو دِلِ تالاباا

با هَر کُ مَک، هَر لَب خَندِ ماا

تالابْ می‌مونِه هَ می شِ همین‌جاا

تالابْ، تالابْ، خونه‌یِ آبه

خونه‌ی هَر کی کِه پَر دارِه

خونه‌ی ماهی، قورباغِه، نیلوفَرْ

گَنجِ زَمینیمْ،

ما بَچّه‌ها

نِ گَه بانِ تالاب هااا