Dotyk ciszy

W dotyku ciszy znikasz znów,

jak mgła na dłoniach poranka,

serce słucha, choć cisza trwa,

a czas odpływa jak łódź bez dna.

Bo miłość to szept, co milczy w nas,

oddech, co budzi gwiazdy z snu,

nie trzeba słów, nie trzeba nas

by poczuć, że jesteś tu.

W spojrzeniu płonie blady blask,

jak świt w źrenicach nocy,

niewidzialny łączy nas

niewinny gest jak dotyk mocy.

Bo miłość to szept, co milczy w nas,

oddech, co budzi gwiazdy z snu,

nie trzeba słów, nie trzeba nas

by poczuć, że jesteś tu.

A kiedy światło zgaśnie znów,

i cisza przyjdzie w dłoniach mgły,

poczujesz mnie choć nie ma słów,

bo miłość jest gdy brak Cię tak.

Bo miłość to szept, co milczy w nas,

oddech, co budzi gwiazdy z snu,

nie trzeba słów, nie trzeba nas

by poczuć, że jesteś tu