(Verse 1)

اِنگار نفرین کرده‌ اَند این خاک را، اَجدادِ ما

تا بوده زاری بوده و، تا مانده غَم، در یادِ ما

ما نسلِ بازی‌خورده‌ اِیم، آتش به پَرهامان زدند

شاهان به آتش‌بازی و، نیرنگ و ،استبدادِ ما

(Chorus)

بازندگانِ بازیِ شطرنجِ قدرت، نسلِ، ماست

پایانِ بازی مات بود، از کیشِ، مادرزادِ ما

یا غرق سیلابیم و جنگ، یا زیر آواریم و ،سَنگ

اِنگار نفرین کرده‌ اَند این خاک را،،، اَجدادِ ما

(Verse 2)

من با تو همدَردَم، رفیق، خنجر به پشتِ من، نزن

هرگز نمی‌خواهد رسید، جز ما کسی بر دادِ، ما

روزی فرا خواهد رسید، روزی که ما هم نیستیم

غَم،،، جای خود را می‌دهد، بر چهره‌های ،،شادِ ما…