This song speaks of the quiet revolution of simplicity. It contrasts the intoxication of power and glory with the human need for true substance, showing that whatever shines does not truly satisfy the soul. Through everyday images—health, shared wine, companionship, and time lived together—it searches for a meaning that is humble yet profound: a life without storms, away from the “great ships” of ambition, where fulfillment is found in the simple things. It is an ode to calm, togetherness, and the choice of a life that may not impress, but endures.

Πολλά παιχνίδια εξουσίας

που 'ναι για μας άνευ ουσίας

όλες τις δόξες κι αν τις πιάσουν

ολότελα δεν θα χορτάσουν

Ένα ναρκωτικό είναι κι αυτό

απ' όλα το πιο εθιστικό.

Κανείς τη χρήση του

δεν εμποδίζει

κι η κοινωνία το ποτίζει

Μα γιατί τόση δυστυχία

μέσα στη ν ψυχή την μία

που τίποτε άλλο δεν ζητά

από τα πράγματα τα απλά;

Όμορφα καθημερινά

Χωρίς φουρτουνες και δεινά

απ' τα καράβια τα μεγάλα,

από κει να παν και τ' άλλα.

Υγεία και καλό κρασί

με την παρέα όλοι μαζί

το χρόνο θα παλέψουμε

και θα τον συμαζέψουμε.

Κι όταν τα χρόνια μας περάσουν

κι αν από τα νιάτα μας χορτάσουν

κάτι καλό θα είναι αυτό

να δίνει νόημα στο αδιανόητο

Διώξτε αυτή τη δυστυχία

μέσα απ' τη ν ψυχή την μία

που τίποτε άλλο δεν ζητά

από τα πράγματα τα απλά.

Όμορφα καθημερινά

Χωρίς φουρτουνες και δεινά

απ' τα καράβια τα μεγάλα,

από κει να παν και τ' άλλα.